تخم دوزيستان هيچ پوسته يا غشاي محافظت كننده اي ندارد و لذا هميشه در معرض خطر خشك شدن قرار دارد. هر تخم بارور شده توسط يك ژله ي محافظ غليظ احاطه شده و حاوي زرده اي است كه جنين را تا زمان بيرون آمدن از تخم تغذيه مي كند. فضولات جنين از طريق همان ژله به بيرون رانده مي شود.

     اكثر خزندگان امروزي تخم مي گذارند، اما تخم آنها با دوزيستان تفاوت هاي عمده اي دارد. معمولاً جنين در حال رشد بوسيله ي يك سري كيسه هاي حاوي مايع در يك پوسته ي محافظ حمايت مي شود. پوسته ي تخم از جنين محافظت مي كند و هرچند كه در مقابل آب و گازها نفوذپذير است، اما بخوبي از هدر رفتن آب جلوگيري كرده و شرايطي را ايجاد مي كند تا جنين در محيطي امن و نسبتاً خشك رشد و نمو يابد. در داخل پوسته، زرده ي تخم نقش تغذيه ي جنين را برعهده داشته و سه غشاي جنيني وظايف ويژه اي را بر عهده دارند. غشاي "آلانتوس" كيسه اي است كه وظيفه ي انبار كردن فضولات جنين را بر عهده دارد. اين غشا تا قسمتي با كيسه ي ديگري بنام "كوريون" آميخته است كه در سطح داخلي پوسته قرار دارد. هر دوي اين غشاها داراي رگ هاي خوني هستند كه در تعويض و تبادل اكسيژن مورد نياز جنين از طريق پوسته ي نفوذپذير تخم نقش مهمي ايفا مي كنند. غشاي سوم، "آمنيون"، يك كيسه ي حاوي مايع دور جنين تشكيل مي دهد كه آنرا از مزاحمت هاي خارجي محفوظ نگاه داشته و مانع از دست رفتن آب مي شود.

     اين نوع تخم، بر خلاف تخم دوزيستان، يك سيستم بسته است كه در آن تمام نيازهاي اساسي جنين تأمين مي شود.